Monday, March 18, 2019

கல் தோன்றிய காலம்


அகலிகை எப்போது கல்லானாள்?

புள்ளமங்கை - அகலிகை சாபவிமோசனம்
பரிபாடல் 19ல்  திருப்பரங்குன்றத்தில் உள்ள ஓவியங்களைப் பார்த்துக்கொண்டே அவற்றைப் பற்றிப் பேசிச்செல்லும் காட்சி வருகிறது

50-52 வரிகள்:

... இவள் அகலிகை இவன்
சென்ற கவுதமன் சினன் உறக் கல் உரு
ஒன்றிய படி இது என்று உரை செய்வோரும்
இன்ன பல பல எழுத்து நிலை மண்டபம்

துன்னுநர் சுட்டவும்  சுட்டு அறிவுறுத்தவும்

கவுதம முனிவன் கோபத்தால் கல் உரு பெற்ற அகலிகை இவளே....... என்றெல்லாம்...(இதைப் போல பல) சித்திரங்கள் உள்ள மண்டபத்தில், சுட்டிக்காட்டி அறிவுறுத்திக் கொண்டு போகிறார்கள்.

பரிபாடல் காலத் தமிழகத்தில்  referential ஓவியக்கலை செழித்தமையைக் காட்டுவதாக இதை மேற்கோள் காட்டுவதுண்டு. அவ்வோவியம் குறிக்கும் கதை தமிழகத்தில் பரவலாக அப்போதே அறியப்பட்டிருக்கவேண்டும்.

சரி அதற்கென்ன ? ராமாயணக்கதை தான் சங்ககாலத்திலேயே  தெரிந்தது தானே?
ஆம். ஆனால் எந்த ராமாயணம்?

Monday, March 4, 2019

சிவராத்திரி



துடியிடை மடமகள் சரிபாதி
உடலினில் இடந்தரு பதியோனே
விடமதை மிடறினில் அமுதாக
திடமுற குடித்திடு மறையோனே

படபட துடியொலி தனைபேணி
வடிவுறு நடமிடு தழலோனே
கொடியவர் நெடுமதில் அவைமூன்றும்
பொடியென கெடமுறு வலித்தோனே

அடவியின் கடகரி உரித்தோனே
விடையமர் கொடைவள பிறவானே
சுடுவிழி மடமதன் எரித்தோனே
நெடுபுனல் சடையினில் வரித்தோனே

வடவரை உடையவ எனபோதும்
சுடலையில் குடியுள பெருமானே
முடிமதி சுடரொளி தனைவீச
கடிமலர் அடியினை அருளாயே           

பா வகை: பன்னிருசீர் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

Pic courtesy: Link

Tuesday, November 27, 2018

Maybe


Searching for information on Blanche Gardin returned little. Finally found this nugget from an 2015 interview:

Gardin: In a few years we will all be living alone, because it will be unbearable living with "the other", as "otherness" will become unbearable. That is why couples break-up after three months, because we can longer deal with otherness. We are convinced we are the centre of the universe, that we are the best possible version of the human being. So living with someone becomes impossible, obviously. Even self-help books will say, "You need to love yourself before you can love others". That's bullshit. Life is the opposite of that! You first have to open to others. It's your relationship to others that define you. And then maybe you may be able to love yourself. We really have it backwards. And if we keep heading in that direction, in a few years or in a few generations, we'll all be living alone in our apartments, with mirrors for walls,......gazing at ourselves. 
Interviewer: Isn't it already the case?
Gardin: (smiles) It almost is. It is appallingly sad! That is why I need to joke about it. Or I'll walk to Brooklyn Bridge and jump right off.





கண்கள் பனித்தன.

Tuesday, September 25, 2018

தன் செயல் எண்ணி தவிப்பது தீர்ந்திங்கு

சமீபத்தில் அமர் சித்ர கதா மகாபாரதத் தொகுப்பை படித்துக்கொண்டிருந்தேன் (எழுத்தாக்கம்: மார்கி சாஸ்த்ரி)

இடக்கரடக்கல் அனேகமாக தவிர்த்து அந்த வடிவத்தில் சாத்தியப்பட்ட முழுமையை எய்த முயன்றமை அதன் வாசகர்கள் மீது வைத்திருந்த மதிப்பாகத் தோன்றியது. அத்தியாயப் பிரிவுகளும், விரிவும் - வியாசபாரதத்தை ஒத்து இருந்தன. உதாரணமாக, சிசுபாலன் கிருஷ்ணன் மீது வீசும் அவச்சொற்கள், ஒவ்வொன்றுக்கும் படம் தீட்டி அளிக்கப்பட்டன. (பெண்ணைக் கொன்றான் - பூதணை வதம், மாட்டைக்  கொன்றான் - தேனுகாசுர வதம், போஷித்தவனைக் கொன்றனை - கம்சவதம்)

Wednesday, September 19, 2018

Understanding


But on 81st and Central Park West I saw a pay phone. I called Woody and said, ‘Don’t worry, I’m not suicidal. I don’t regret anything, and whatever you need to do I understand.’ Those were my exact words. I knew he had a lot to handle and the last thing he needed to do was worry about me.” 

I hope, dear reader, it is as obvious to you as it is to me, that this is the click. 

And, more importantly, it is clear as day that Woody would do the same. Not so much due to cheap reciprocity but due to a depth of affection for each other.

One only hopes his offer doesn't need to be taken up.




Monday, September 3, 2018

ஸ்ரீஜெயந்தி


இந்திரன் ஆயரைச் சீறியே மாமழை
சிந்தினான் ஆங்கவர் அஞ்சவே மாமலை
தன்திரு பூவிரல் ஒன்றிலே தாங்கினான்
அந்தியின் மேனியான் ஆநிரைக் காவலான்
சிந்தையுள் சிக்கிடா சுந்தரன் செய்ததில்
விந்தையென்? பாற்கடல் தேவரும் தீயரும்
முந்தைசி லுப்பவே உற்றதோர் மத்தென
மந்தர மாமலை தன்னையே தாங்கிட
வந்தவன் தானிவன் அம்மலை போல்பல
அந்தமில் மாமலை சூழ்புவி அன்னையைத்
தந்திரப் பொன்விழி யான்கொள ஏனமாய்
தந்தமிட் டேந்தியே  மீட்டவன் தாமரை
உந்தியின் தோன்றிய நான்முகன் தோற்றிய
அந்தரம் யாவையும் தோளினில் ஏந்துமுன்
தந்தைசொல் பற்றியே வீசிய தாபதன்
எந்தைக்கு அரிதே இல