பேதை




தாதை சொல் தலைமேல் கொண்ட தாபதன், தரும மூர்த்தி 
ஈதைகள் தீர்க்கும் நாமத்து இராமனை எண்ணி ஏங்கும் 
சீதையும், அவளை உன்னிச் சிந்தனை தீர்ந்தும் தீராப் 
பேதையும், அன்றி, அவ் ஊர் யார் உளர், துயில் பெறாதார்?


Except Sita
                   who 
                           thinks and long for

            Rama
                    who
                           (the very form of righteousness that he is)
                            bore his father's Word, upon his head
                    whose
                           very name destroys miseries

And the pitiable fool
                           who
                                longs for her 
                                beyond reason


Who else is not asleep in that city?

Comments

Popular posts from this blog

Why should I talk?

Collection of Scattered Thoughts on தில்லானா மோகனாம்பாள்

Kamal - the writer/director