Thursday, October 14, 2010

இன்செப்ஷன் 1

'பொய்யாய் பழங்கனவாய்ப் போனது காண்' - என்று பட்டினத்தாரை மேற்கோள் காட்டி ஸ்வயசரிதையைத் துவங்குகிறார் பாரதி.

அங்கலாய்ப்பு ரசிக்கத்தக்கது. ரசித்தாகிவிட்டதா, இப்போது கவிதையைக் ஈவிறக்கமின்றி கூறுபோடுவோம்:பழங்கனவாய்ப் போனது எது? வாழ்வில் நிகழாத சாத்தியங்களா, அல்லது நிகழ்ந்து கடந்துவிட்டவையா?

Wednesday, October 13, 2010

Of Woody, Kambar, Rorschach and Yours Truly

Some stiff stuff ahead. You have been warned

There is something inexplicably tragic about the fact that each rasika's experience of a work of art is different.

It renders an artist's attempt to manipulate the viewer/reader's experience into a pre-determined mould, not only infra-dig but also impossible. That an artist can have no consideration whatsoever about what the receiver's experience ought to be, is something I find hard to swallow. I can at best agree with the argument that such lack of consideration does not necessarily proceed from artistic pride, but due to the sheer impossibility of knowing what kind of experience one's art invokes in the one receiving it.