Anecdotal Evidence

  இன்று நரஸிம்ஹ ஜெயந்தி. இவ்வவதாரத்தின் வசீகரத்தை விளங்கிக்கொள்வதே கடினமாக இருக்கிறது. 'வசீகரம்' என்றால் காட்சி அழகைச் சொல்லவில்லை. அதை ரசிக்கும் வழிவகை அறியேன். கருத்தும், குறிப்புணர்த்துபவையும், அவை எழுப்பும் எண்ணங்களுமே அலாதியானவை. Dasavatara Cave, Ellora. Shot in 2015. விளங்கவொண்ணா முரண்களின் தொகையாக: ஹிரண்யனுக்கு கொடியவனாக, ப்ரஹலாதனுக்கு காருண்யனாக வந்தவன் - என்று பரிபாடல் முதற்கொண்டு பாடப்பட்டது நரஸிம்ஹ அவதாரம்.  ஆனால் அது ஒன்றும் இவ்வவதாரத்துக்கு மட்டுமான ப்ரத்யேக குணாதிசியம் இல்லையே. சாதுர்ய சாபங்களை முறியடிக்கும் சாகசக் கதைகள் உலகத்தில் பற்பல உண்டு.   அதிலும் தனித்துவமானது இவ்வவதாரக்கதை என்று சொல்லுவதற்கில்லை. ஆள்-அரி'யாக வந்தமை, பரிணாமக் கோட்டின் ஒரு விநோதப்புள்ளி.  அது தோற்றுவிக்கும் எண்ணம்தான் என்ன? Mythologies கவிதையில் ஏ.கே.ராமானுஜன் அவருக்கே உரிய பாணியில் எழுதிய வரி ஒரு திறவுகோல்:    A.K.Ramanujan (wiki)                            assassin  of certitudes, slay now my...

 நேற்று முன் தினம் முதல் முறையாக மஹாளய அமாவாசை தர்ப்பனம் செய்தேன் அப்பா இதையெல்லாம் செய்ததில்லை.  தாத்தாவுக்கு பெரியப்பா தான் செய்வார் என்பது மட்டும் காரணம் அல்ல. அப்பாவுக்கு தேவைப்பட்டதில்லை. But, Sorry, I cannot unlearn Conventions of Despair They Have their Pride நான் சாப்பிடுவதற்கு முன், சாதத்தில் கருப்பு எள் தூவி காக்கைக்கு வைத்தேன். ** அன்று புரட்டாசி உத்திரம். மகள்களுக்கு இரண்டு வயது பூர்த்தி ஆகிறது. இந்த புரட்டாசியில் இன்னொரு உத்திரம் வரும். அது தான் பிறந்தநாளாகக் கணக்கு. ஆனால் அப்பா இரண்டையுமே கொண்டாடச் சொல்லியிருப்பார். மாலையில் ஒரு கேசரி செய்து நிவேதனம் செய்தோம். விசேஷங்கள் என்றுமே எனக்கும் அப்பாவுக்கும் பாசுரம் படிக்க ஒரு சாக்கு.  கிருஷ்ணஜெயந்திக்கு வெறுமனே  வெண்ணையில் சக்கரையை தூவிக்கலக்கி பெரியாழ்வாரைத் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு விடுவோம்.  நேற்று முதல்முறையாக தனியாக பாசுரம் படித்தேன். குழந்தைகளுக்கு தலைமுடி எளிதில் கலைந்து பரட்டையாகத் தொடங்கிவிட்டது.  பெரியாழ்வார் திருமொழியின் இரண்டாம் பத்தின் ஐந்தாம் திருமொழி பாடல்களைப் படித்து நிவேதம் செய்தேன். ...

Owen had always thought of himself as a rational person, capable of perspective. As a schoolboy, he'd read Othello. O, beware, my lord, of jealousy! It is the green-eyed monster, which doth mock the meat it feeds on . What paltry aid literature turned out to be when the feelings were yours and not others' - Devotion a short story from the collection: You Are not a Stranger Here by Adam Haslett ----------------------------------------------------------------------------------------------- Time To Stop - AK Ramanujan There are times when going to museums makes you see pointilliste anthills, Picasso faces on milkmen framed in the living room window, a violet shadow all around a dead or dying cow and you come back at night to see how it looks under the gaslight, and after an accident, blood looks remarkably like fresh paint. Then it’s time to stop going to museums

What could my mother be to yours? What kin is my father to yours anyway? And how Did you and I meet ever? But in love our hearts have mingled as red earth and pouring rain - translated by AKRamanujan (Kuruntokai 40) The identity of the man who wrote the original lines is unknown. He goes by the attributed pseudonym sempulappeyalneerar (quite literally 'the red earth and pouring rain' dude).A few years back I read about AKR's translation making it to the series of international poems in the London subway. I was naturally excited that something I thought intensely local was sufficiently universal in context to make it there. "Well it was deemed universal enough to be translated into English, dummy" I had to remind myself. Popular culture then took away my baby. The lines made it to film songs... twice.There was an Indianenglish novel with that title. It is a matter of time before newscasters use the expression daily and wring the imagery dry. The sense of proximity ...

'Plain quoters are a dozen a dime So add your take don't lay it bare' 'About a craftsman in his prime An explanation I shall dare When it's a True Artist I'm Contended just to gape and stare Perhaps write a doodling rhyme And just proceed to humbly share' From 'Chicago Zen' by AKR Watch your step, watch it, I say, especially at the first high threshold, and the sudden low one near the end of the flight of stairs, and watch for the last step that's never there.